Şiir • Bilinmiyor

Çocukluğum

Yazar / Şair

Gürsel İLERİ
person

Yakam, bağrım, dağılmışım açılmışım

Bu nasıl ateş yüreğimde, yanmışım

Oh! Bir de şu yağmurlu günler

Ve

Ve şu buz gibi esen rüzgar olmasa

Çayır çimeni savura savura

Çiçek çiçek dalı kıra kıra

En deli nereden esiyorsa rüzgar

İşte ben oradayım

Hiç sipersiz, hedef ediyorum kendimi

Göğsümü, yüreğimi, rüzgara

Bana, üşüyeceksin, diyorlar

Bilmiyorlar, çılgınlar gibi seviyorum

Ben bu rüzgarı

Çünkü benim çocukluğuma kokuyor

Vakit akşamüstü, yağmur sonrası

Çok iyi hatırlıyorum

Durduğum yer bir gelincik tarlası

Ve papatyalar uzanıyor

Göz alabildiğince beyazı, sarısı

Galiba, galiba mevsimlerden Mayıs olmalı

İşte benim çocukluğum

Sevmek ve yıldızlar üzerine bir masal

Ve acılar

Ben rüzgarı seviyorum, yağmur sonrası

Ama mevsim baharsa ve çocukluğuma kokuyorsa

Ve bir köy var anılarımda, çocukluğumdan kalan

Adını söylemeyeceğim, isimler değişiyor

İsimler aynı kalsa da cisimler değişiyor

İnsanlar değişiyor

Nenem ve dedem vardı o köyde bir evde

Sardunyalar, cam çiçekleri

Ve fesleğenler olurdu gömme penceresinde

Boydan boya çatlak, küçük camını

Yıllarca bir düğme tutmuştu

Ve dedemin her gece kurduğu, eski bir saat vardı

Kaç geceler onun tik taklarını dinleyerek uyumuşumdur

Ah! Saf, masum acılara yenik çocukluğum

Öyle de huzur verirdi içime o tik taklar

Öyle elektrik falan yoktu o vakitler

Gaz lambasında oturulurdu

Gece ilerler, ellerinde fenerler

Evlerine giderdi komşular

Ve ben, o saati dinler uyurdum

Ah! Öyle de huzur verirdi içime o tik taklar

Başımı sağa sola çevirdiğimde

İçi saman dolu yastığın çıtırtısı

Uzaklardan, ama çok

Çok uzaklardan, bir köpek havlaması

Ben çocuktum

Uyu artık, diyordu gecenin karası

Baksam da o gömme pencereden

Görünmüyordu dışarısı

Vakit gecenin bir yarısı ve ben dinlemedeyim

Tik tak tik tak tik tak

Ah! Çocukluğum, benim zavallı

Acılara tutsak çocukluğum

Öyle büyüttüm ki yüreğimde

Çocukluğumdan kalan birkaç damla huzuru

Beni hala yaşatıyor

Ve yağmur sonrası rüzgar çocukluğuma kokuyor

Bir fenerin isindeki gazyağı

Gelincikler, papatyalar, fesleğenler

Beni alıp, çocukluğuma götürüyor

Biliyor musun küçüğüm

Ve ben seviyorum hala sevmeyi

Çocukluğum geride kaldı

Ah! Bir de sizi bırakabilsem acılar

Hala benim hayatım sevmek ve yıldızlar üzerine bir masal

Ve ben çok seviyorum şu buz gibi esen rüzgarı

Çünkü benim çocukluğuma kokuyor?

Gürsel İleri

"Yakam, bağrım, dağılmışım açılmışım"

Yorumlar

Yorumlar yükleniyor...