Şiir

Çocuklar Ölmesin...!

dört bir yanında Dünyanın

açlıktan derisi kemiğine yapışmış...

iskelet çocukları düşünürüm her dakika ölüme giden

kahrolurum düşündükçe...utanırım insanlığımdan

ya bir üzüm salkımı

ya bir bal peteği

ya da bir mısır koçanı olmak geçer içimden

//...bir öğüne bir ömür...//

/artık...!

çocuklar ölmesin demekle olmuyor

dememekle de olmuyor...çocuklar halâ ölüyor

demek ki birileri...

dilimizde biten tüyleri...sürekli yoluyor/

1989

tahsin özmen,bez bebekler de üşür,çatım ajans&baskı

yay,ank,2006

Paylaşmak ya da kopyalamak için bir dizeye dokunun

Kopyalandı