Çocuk ve Masal

Hayranım şu uçurtmalara

alırlar götürürler beni uzun uzun ipleriyle

çocukluğumun serin rüzgârlarına

bulutların yağmur kokusudur buğulanan

vişne dalında ve genizimde

ben elifba bilmeyen anamın dizinde

duvardan

yeşil torbasından indirmiş mushafı

açmış sayfaları

sürüyüp duruyor habire

gül yaprakları gül yüzüne

ve bir iki yudum gözyaşı

beyaz çemberinin ucundan

ihsanımdır diyor ölmüşlere kalmışlara

ve kutlu bir duadır şimdi masal

oturmuş hünkârca evin üst köşesine

ben halâ o çocuk duaların gizeminde

elifba bilmeyen anamın dizinde...

Hayranım şu atlıkarıncalara

alırlar götürürler beni demir çelik kanatlarıyla

kavgamın haşin rüzgârlarına

nisan yağmurunun fısıltısıdır vişne dalında

börtü böcek uyanmış toprakta suya hasret

ve saçılırken buğday tarlasına bin bir rahmet

günahsız işçiler dökülürler yasaklı meydanlara

açlık grevleri bestelenir Arâf'da haktan yana

biricik nasipten yana

ve çağlayan bir isyandır şimdi masal

uygarlığın haram sofralarında meskün mahal

anamın iflâh duaları halâ dilimde

ama ben

ben artık o çocuk değil

bahtı kara ekmeğimle gurbetin elinde...

Hayranım şu çocuklara

tez kızarlar

tez barışırlar

okurlar okurlar bal şeker

güvenirler Keloğlan'a masallarda büyürler

tilki kardeşdir kirpiyle

kurt kuzu el ele

çocuklar sevinirler sevinirler

akşam olur sabah olur

olacaklar er geç hep olur

kar yağar efkâr basar dağları

çocuklar üşürler üşürler

masalda masal biter.

Galip Sertel