Cizreli Çocuk

Bir sokak başında

Karanlığa gömülmüş

Kara göz, esmer tenli

Yorgun-argın çok zayıf

Bacakları çelimsiz

Gidene, gelene

Kâğıt mendil satan bir çocuk gördüm

Henüz yaşı pek küçük

Derdi cihandan da büyük

Rahat olmadığı her haliyle belliydi

Gaziosmanpaşa’da

Gözlerinden yaş elinde poşet

Kâğıt mendil satan bir çocuk gördüm

Kar altında yalınayak

Başı açık, gömleği yırtık

Soğuktan sesi kısılmış

Saçları alabros kesilmiş

Karnı aç

Kâğıt mendil satan bir çocuk gördüm

Bir köşeye büzüşmüş

Gözyaşları sel gibi

Sokağa, yollara taşmış

Köyünden, memleketinden ırak

Belki adı Ahmet belki Mehmet

Kâğıt mendil satan bir çocuk gördüm

Yaşı dokuz yada onmuş

Okul nedir görmemiş

Türkçesi kıtmış

Üç kardeşi

Birde kör halası varmış

Annesi hasta, babası ölmüş

Köylerini devlet yakıp –yıkmış

Korktu, tırstı

“İsmimi demem” dedi

Belki Azat belki Welat

Onurlu, gururlu ama üzgündü

Memleketi Şırnak ilçesi Cizre’ymiş

Poşeti elinde

Kâğıt mendil satan bir çocuk gördüm

Çehresinde burukluk

Sözlerinden kor- ateş isyan vardı

“Barış gelsin köye döneriz” diyordu

Acılarla harmanlanmış Cizreli

Kâğıt mendil satan bir çocuk gördüm

Mehmet Çobanoğlu

25.01.2012

Yıldırım