Çıngır Çıngırak

Ölmeyecek debisinden ayakta kalanlar akarı

Akarı kokarı ölmeyecek dep-dübüsünden patır kütür iyi velakin

Böyle gözboyamacılığın körlüğe gönenmiş bağlarıyla çallı çabut

Ab-ı hayat kevserleridir diye uzanan çarçurdan

Tutunacak dal bilip zayi

Böyle şipşirin

Işılak asalar üstüne üşüşüp günboyu yorgununu jilet gibi

Keskin hüzünler bıçağında sırata kuyruklanan hatla o şekil

Çeşit çeşit süslenmiş cazibeyi puslu seyirlerle uyanarak

Birer ikişer

Hozanlı

Çıngır çığlıklı çıraklı

Ölmeyecek kadar hani varmış ya öyle yıkık han bir şey

'Ölümden sonrasını sorarsın da ,

Ölümden evelisini niye düşünmezsin be sefil ? ' diyen meçhulce

Şimdi ikisinden de azad

İkisine de ıskalı

Hadisene işimiz var gücümüz yok boşluğuna itişe itişe sıkışarak

Ölmeyecek kadar askın..düşkün...karmakarışık

Daha ve zar herikisine de fos

Daha ki hatta sarıldıkca kendine dolaşan

Boğum boğum zincir dolayan zindan içi zindan köleliğine terbiyelice

Duvardaki çirkin aynaya

Damdaki dünya evini yakan aleve

Daha da karanlığa dola doluşa sağılıp dirilen körlükleriyle foss

Hayatın gören gözlerini önüne tam kapayıp

Ağ baba, akça nine, teyze, amca , çol çocuk baldız bacanak

Perem perem masalık olmuş okey misali sızıp susacağı zehirli camda

Sıfırla sonsuz üzeri

Üzülük ipler gibi dizili...

Seyfi Karaca..........Şubat / 11