Cınarlıktaki Gürgenden

Eger beni avutan sey yürek mahkumlugu sandalina binip

Cekip suyun küreklerine sarilan nehirlerle dalgasina derya oldugum

Ask sarabiysa ictimse icmisimdir ki…

Ekin basaklarinda irgalanip savrulan yaz yellerinin yakasi yirtik bagri gibi

Serpildikce kendini dolu dizginlere veren deliligin ahbapligindan izini bulan topragin

Eger göcerken kanatlari güz vurgunlarina yaralanip aksam olan sevda kusunun

Evleri sakinligini yitirmis gürütüde bogusup bunalan sehirlere siginaksa kervan

Bir dal tuttum sahnisinde

Camdan bkip topragi sordum uzak cinarliktaki kavaklardan gürgenden

Sevgiliyi esip tütüyor diye hasretin ocagina sigindim

Ciceklere saldim cismi divane hane olani

Yüzün hafif alacabagli üzümlesmis asma salkimiydi sanki

Saibeli bütün oyunlardan ve sahteliklerden uzaktin

Bir de yolda kalan gözlerimdeydin her sokakta her cadde boyu

Akibetini askin adiyla anip

Sevincinde sarhosunda sevgiliye hatir sual eden

…sarmasikli pencere

Seyfi Karaca………….Eylül / 2002