Çileli Seher

ÇİLELİ SEHER

O pamuk elleri nasırlar tutar

Toprağı kazarken çileli seher

Kurumuş ekmeği katıksız yutar

Hayatı yazarken çileli seher

Elinde malası harcı karıyor

Ne bitmez çilesi mekik sarıyor

Yıkıldı duvarı çare arıyor

Fayansı dizerken çileli seher

Bir yanda ırgatlık bir yanda ana

Kaderi gülmedi şansından yana

Zalim koca alır üstüne kuma

Canından bezerken çileli seher

Omzuna yüklemiş çeker sabırla

O nemli gözleri çıkar kahırla

Günü akşam eder davar ahırla

Kendini ezerken çileli seher

Toprak ana denmiş ikisi birdir

Onda ’ki bu sevgi cihanda serdir

Değer biçemezsin onlar safirdir

Solunda gezerken çileli seher

Sehe’im ağlarken yaş ile doldu

Tomurcuk gül iken açmadan soldu

Bebeği beşikte derbeder oldu

Ummanı geçerken çileli seher

SEHER