Şiir • Bilinmiyor

Çığlıklar Çınlıyor

Yazar / Şair

Mehmet Çobanoğlu
person

Yüreği közlenmiş

Gözleri yaşlı

Ciğerparesi yaralım

Her batan gününün ardında

Kandil kan akarken

Düşman dağları vuruyor

Sessizliğin bağrında

Çığlıklar çınlıyor

Geceler ölüm doğuruyor anne

Her batan güneşin ardında

Cudi’de

Fırtınalar kopuyor

Gecelerin zifiri karanlığında

Kör kurşunların

Açtığı yaralar kanıyor

Gökyüzüne yükselen

Öfken

Sönmeyen yıldızlarda

Ateş püskürüyor

Ağlama annem sen ağlama yeter

De bana

“Uzan yiğidim

Sağ böğründe

Domdom kurşunu var

Sol yanına dayan” de

Yüreğimde acı

Dudaklarımdan dökülen

Bir ıslık

Munzur’un başında duman var

En içte sakladım acılarımı

Şah damarını kopardım

Deli oldu düşman

Kırıldı kolları

Üzerimizde duran her iki elleri

"Yüreği közlenmiş"

Gözleri yaşlı annem

Kurşun kalemimi getir

Gökyüzüne batmayan

Bir güneş çizeyim

Yarınlar, geleceğe, dünyamıza

Birde şiir yazayım

Her mısrasında

Her hecesinde sevgi olsun

Kürdistan dağları kadar

Kokusunu özlediğim annem

Bir öpücük kondur yanağıma

Özgürlük kadar hür güneş kadar sıcak olsun

Mehmet Çobanoğlu

23.11.2012

İstanbul

Yorumlar

Yorumlar yükleniyor...