Çığlığın Tersine

Meyhaneler vardiyesi cümle sokak arasında sessiz karneval

Yağmuru bırakmış gitmiş izinde, duvar yüzünde yosunsu çiğ

Dağlar da gözükmüyor uzaktaki burçlarda sise kaplı yeryüzü

Yalnız iki ev arkası camdaki mum

Reklam bültenlerini bekleyen kovulmuş postalarda hiç yüzüne bakılmamış zarf gibi

Çürük gazellerin bağrına basarak bir çocuk sürükleniyor el arabasının terkinde

Binaların bodrum katından mayhoş bir müzik... içi nar turuncu kadar buruk

Köşebaşı dönemecini kollayan aynalara takılmış geç yağan karla

Sokaklara iniyor zamansızlık

Klasik bir flüt havasıından, gezgince rüzgar edesıyla ruhu bedenine karışık

Yalancı ışıkların nüksettiği noel artıkları havada asılı kala kala

Kıran kırana bir hüzün dosyası satır ve sayfalara karışık...

Geldiği yolun aksine gardan çıkıyor tren

Sahanda ekmek kırıntıları geri planlı bir masadan kalkarak gölge ve ışık

Elele bir yabanlığı miras ediniyor aksiçığlıkla

Açıldığı yerin tersine kapanırken kilit...

Seyfi Karaca.........Ocak / 12