Çemberaltı Lydya

Ateşlenince iyce bir kremit,

Tuğlaların ocağında pişen topraktan

Su deliye tutuşup ateşlenince sığmaz yataklarında...

Akardiyon ve kemanlar birlikte çalmıyor mu çağlayan şey nediri

Kavaklar yanyana ve aklısıra uğramıyor mu gizlice fasıllara

Usulca benim ile girdiği rüzgarların koynunda...

Gel sen sözle sözümüzü ey kalbim fukara burası gayrı aşktır

Beter eser , beter tozar, yağar ki daha beter...

Şu tarafım şu tarafımdan beter tutamam ki tutayım saz vurur bir yandan

Söz vurur bir yandan

Lydya vurur bir yandan...ki güzel de laf mı...?

Lydya diyorum ben Lydya...dal sallanıyor, salkımlanıyor çiçek

Yer yerinden sarsılıyor

Lydya diyorum susup kulak kesiliyor pusulara düşen ateş

Lydya...öyle bir sevilesi ateşparçasından ateş ..

Adını hemen diyorum...ki Lydya...!

Ve birden kendinde buluyor toprağına düşüp

Etrafı çemberaltına sarılan herşey

sEYFİ kARACA............şubaT / 03