Çekilmez Adam..

Bağışla sevgilim

ne zaman sonbahar

gelse bu şehre

çekilmez olurum böyle ben

hep biraz ürkek

uyanırım sabahlara

nefes alışlarım da

boşuna bekler

hep aşk telaşları

çünkü küskündür

yüreğim hep ayrılığa

sakallarımsa hep biraz

yorgun ve uzundur

ve ayrılığa yenik başlar

hep bütün şiirlerim..

Sen yine de

beni bağışla sevgilim

Bu şehre ne zaman

sonbahar gelse

çekilmez bir adam

olurum böyle ben..

sol yanımda hep

geçen kasımdan kalma

sen yorgunu bir ayrılık olur..

Ve düşen sarı yaprak arın

renginde biriktiririm

çoğalan yalnızlıklarımı..

Ve yüreğimde unutmayı

çoktan unutmuş tozlu bir ben olur..

sabahlar bezgindir

gecelerse hep aynı yalnızlık

Artık benim için aşka dair bütün

ihtimalleri sana toplayan

ütopik bir aşktır sonbaharın gelişi..

Çünkü bu şehre ne zaman

sonbahar gelse

sol yanıma uzanır kaygısızca

geçen kasımdan kalma

o meşhur ayrılık..

Bağışla sevgilim işte..

Hala ne zaman hazan

değse mevsimlere

böyle bir tuhaf olurum ben..

olur olmaz bir deli uçurtma olur aklım

savrulur dururum oradan oraya

işimi gücümü aksatırım hep

saatler hep hazırlıksız yakalar beni

bütün vapurlar çoktan kaçmıştır

ve her aldığım nefes

biraz zamansızdır sonbahara göre..

Yani gördüğün gibi

bu şehre ne zaman

sonbahar gelse

ben hala böyle biraz ürkek,

çekingen olurum

hep biraz kendinden

kaçar böyle sevinçlerim

Çünkü yorgun bir kasım yaşanır

ayrılık kokan bu şehirde..

Bağışla sevgilim..

bu şehre ne zaman sonbahar gelse

ben hala böyle çekilmez bir adam olurum..