Çay

Bülbüllerin, kızaran çileklerin sesi

bana doğru uzanmış elindeki

açık sabah çayı

kışkırtılan gönenç

suçlu gibi yaşamaya alıştık biz oysa

onu nereye nereye saklamalı

yıllarca sımsıkı kapattığı kapattığımız

ruhlarımız (ilk mi) birbirine değdi

düzleşe düzleşe yitti deniz

düşteydik, teknelerin sesi balıkçılar olmasa

dağlar eflatun ve kara

gitgide yaklaşarak üstümüze geldi

yittik yitik ülkedeydik

değdik

kırlangıcın kanadıyla sessizliğe

reddettik

göğü, ağır bulutları, koyu

batıp gideni reddettik

akşam, yaşlı seslerinden geçerek komşuların

yoğurdun ve elmanın tadıyla

bizi derinine aldı