Canım İstanbul

İstanbul bir ceylan misali edalı sevgili

Hiç yaşlanmayan bir gelinsin sanki

Bakmaya kıyamıyor insan

Seyrine doyamıyor insan

Hangi memlekette görülmüş senin bu asaletin

Uğruna nice canların verildiği şehir

Muhteşem kelimesinin taş toprak su olduğu şehir

Aç bıraksınlar beni

Susuz bıraksınlar beni

Bir tek karşıma koysunlar senin seyrini

Kuğu gibi süzülen o Boğaz'ının resmi

Su olur serinletir içimi

Kız Kule'nin zerafedi doyurur aç kokan nefesimi

Gökyüzünü tutan o heybetli minarelerin

Bedenime kuvvet olur çarptırır kalbimi

Ey benim canım İstanbul

Tarihler boşuna yazmamış seni

Her tozun bin altın değerinde senin sevgili

ZUHAL ERASLAN