Canhıraş Çığlıklar

Gelinciğim

Sevdiceğim

Biricik yavrucuğum

İçindeki yaran azmış

Ciğerine soğuk dolmuş

İnliyorsun feryat-figan

Derdin beni bitiriyor

Gözlerimden yaş akıyor

Sel sel olmuş kan çağlıyor

Ey canımın parçası

Çilemize ağlıyorum

Göğsüme süt doldu emmiyorsun

Üşümene üzülüyorum, acınla kavruluyorum

Van’a uğrayan zalim felek, sakın bebeğim alma benden

Uykusuz gecelerde

Kar bir yanda

Dert bir yanda

Canhıraş çığlıkların

Yüreğime düşerken

Ölüm bizle uğraşıyor

Kızıl kıyamet koptu

Devlet bizle zıtlaşıyor

Kader değil, yazgı değil bizi açlık öldürüyor

Van’a dayandı kara kış, bebeğimin ciğerini hicran sardı

Ne kömür var nede soba, buz tutu barakamız, sığınağımız

Kurban olayım

Zelzeleden kurtulurken

Yaşamana sevindiğim

Bağrıma bastığım

Yavrum

Boyun eğmem ona buna

Devletin baskısına

Alışmışım aç kalmağa, seni vermem yoksulluğa

Namerdin rahmetine sığınmam

Köle olmam nefesime ben

Felâket, enkaz kapımızda, ne kömür var nede azcık aşımız

Haddini aşmayan küffarlar

Vicdanı olanlar, dindarlar, solcular

Benim yüküm hüzündür, acım çok derin

Yavrum elden gidiyor, devlet bunu görmüyor

Kömürü, elektriği, ilacı, aşı gasp etti vermiyor

Gelen vurdu, giden vurdu bize, gözler bunu görmüyor

Devlet girdi kanına!

Evladım ölüyor, ciğerim gidiyor, kimse beni duymuyor

Mehmet Çobanoğlu

18.12.2013

İstanbul