Candaş

Boş ver,boş ver hele

Boş ver sende arkadaş

Canımın canı,gözümün nuru

Bir sevgiden yana,

Umudunu yitirmişsen eğer

Eğer sende umutsuzsan

Ne çıkar?

Gözlerin dalsa uzaklara

Islansa yanağın,kirpiğin,tenin

Titrese dudakların

Yaş aksa yüreğine

Ne çıkar?

Sevmişsin sende meğer

Sende delicesine tutulmuşsun

Bir deli sevdaya

Sevgin çok ağır,biliyorum

Bir sevgi ki ey dost sende

Sarmış o bedenini,ruhunu

Kardeşim,yoldaşım,sırdaşım

Bir kara bulut gibi çokmuş beynine

Bende sevdim,senin gibi ölümüne

Sevdim hemde delicesine

Ne değişti can dostum?

Boynum bükük,ellerim boş

Yürek bende öksüz kaldı

Umutlarım karardı

Güllerim sarardı,

O güller şimdi tarumar

Ah bin ah bana yoldaş

Doyasıya koklayamadım

Gül bahçemi,nergisimi

Sende şîvanlar arasında

Dalmışsın kendi yaşamına

Ağlama öyle içten içe

Benim ağladığım gibi

Candaşım,yoldaşım,gözüm

Ağlama öyle kardeşim

Bir şey yap neolursun

Sussun sessin ve hıçkırıkların

Bir zamanlar bende

Birde bu deli yüreğim

Aşka,sevdaya,sevgiye ağladık

Üzüldük,dövündük ölümüne

Öyle sevdaydı ki o sevda

Bizi çıldırtan

Beni kahır eden,derbeder

Ardında Mecnün gibi dağlara

Ve ıssız çöllere düşüren

O sevgi o sevda şimdi sende.

Yalvarıyorum sende öyle ağlama

Benim gibi içten içe delicesine

O sevdana o sevgine o aşkına

O yürek acına öyle ağlama

Sarhoş aşkın ardında öyle koşma

Gül hele yoldaş,gül hele bir kardaş

Ne olursun hele bir gül

Bir ağız dolusu kahkahayla

O zaman anlarsın,anlayacaksın

Canımın canı,gözümün nuru

Seni ve beni yani her ikimizi

Birde kayıp olan sevdanı.

Mehmet Çobanoğlu

29.09.1976

Afyon