Çanakkale’m Ağlarken...

Yasımızı anarken hain halay çekiyor

ÇANAKKALE’m ağlarken nerden çıktı bu nevruz

Zannedersem şehide; soysuz! nispet ediyor

ÇANAKKALE’m ağlarken nerden çıktı bu nevruz

Saygısızlar bir oldu bak azıp kudurdular

Sürünesi bedenler sokağı doldurdular

Şu matemli günümde saçımı yoldurdular

ÇANAKKALE’m ağlarken nerden çıktı bu nevruz

Dostun mu sanıyorsun sana akıl verenler

Seni maşa ediyor gördüğün tüm yarenler

TÜRK’e düşman kesilir bu belaya erenler

ÇANAKKALE’m ağlarken nerden çıktı bu nevruz

EY ALLAH’ım akıl ver şu cahil mahlûkata

Sor hesabı süründür çekerek tahkikâta

Anlamaya yok niyet yaşanan hakikata

ÇANAKKALE’m ağlarken nerden çıktı bu nevruz

Başına kına yakar HASAN’ ımın anası

İşte TÜRK kuvvetine yüklenirken manası

Eli öpülenlerin asalettir ranası

ÇANAKKALE’m ağlarken nerden çıktı bu nevruz

Çiziyorsun durmadan bir utanca hummayı

Kahrolduğun gün yakın bulurken dilemmayı

Üç kuruşluk aklınsa almıyor muammayı

ÇANAKKALE’m ağlarken nerden çıktı bu nevruz

Senin vatan kavramın hangi kitapta yazar

Hangi hakka binaen varlığın ahdi bozar

Kan emen sülükler mi meydanda esip tozar

ÇANAKKALE’m ağlarken nerden çıktı bu nevruz

Dünyayı dar ederim çukuru mu kazarsan

Taş üstünde taş komam daha fazla azarsan

Hiç acımam yakarım tunç misali kızarsan

ÇANAKKALE’m ağlarken nerden çıktı bu nevruz

YASEMEN AKYÜREK 18 MART 2012 ANKARA