Şiir

Can Sızısıyla

Sultan da olsa insan, sefil de,

Sarfettiği sevinç yumaklarıyla günün tüllerine mim değirip

Eğrilince rüzgarları kendi kwendine dönen yel değirmenlerinin

Yaman bir göçtür arkası

Bulutların arkası, yerinde olsaydım özlemiyle toprağa gönül veren efkarla

Sefilcesine yokuş, sultancasına iniş, delicesine maşuk..

Seslenince hemen yağıveren divanelerden

Yağmur..

Ha bi-yağmur...

Kendi dikeninden can sızısıyla diyar gezen

Yanııp tutuşan bulutların arkası

Seyfi Karaca.......Eylül / 11

Paylaşmak ya da kopyalamak için bir dizeye dokunun

Kopyalandı