Şiir

Can Özüm

CAN ÖZÜM

Hep yağmur iklimlerinde yaşamış gözlerimin

Güneşli mevsimi oldun.

Ben bu güneşi bırakamam

Git deme bana

....Gidemem

Kıraç toprağa dönmüş yüreğimde

Umutlarımı yeşertecek

Sevda sözünü,

Toprağıma düşen cemrenin,

aşkın özünü

Sende buldum.

Git deme bana

...Gidemem.

Karakışların ortasında,

Karlara direnen

Kardelen’in oldum.

Güneşe ulaşmak üzereyken boynumu bükme.

Bana git deme

....Gidemem.

yanmış,yıkılmış sevda harabelerinde

kanadı kırılmış bir kuşun uçma çabalarında

kimsesizliğime,

çaresizliğime

bırakma beni.

Git deme bana

.........gidemem

Okyonuslarda fırtınanın hüküm sürdüğü,

Dalgaların dövecek bir kıyı bile bulamadığı bir anda

Gözlerindeki hasret denizine demir attığım

Limanım sen oldun.

Git deme bana

...... gidemem.

Canımın canısı

Hayatımın anlamı

Yaşama umudum

Git deme bana

...GİDEMEM.

GONCA YÜCE

23.09.2009

Paylaşmak ya da kopyalamak için bir dizeye dokunun

8kıta
40dize
~3 dkokuma

Bu şiir hakkında

Can Özüm şiiri kime ait?

Can Özüm şiiri Gonca Y.... tarafından yazıldı.

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış.

Kopyalandı