Şiir • Bilinmiyor

Can Kırığı: Özgecan

Yazar / Şair

Tahsin Özmen
person

-"Yaşama hakkı kutsaldır." D o k u n u l a m a z.

-"Adalet herkesin hakkıdır." K ı s ı t l a n a m a z.

-" Herkes eşit hakka sahiptir." F a r k l ı l a ş t ı r ı l a m a z.

*

**

***

tende yara gibi yakışıksızdır genç yaşta ölüm

sönmesidir ışıltının,

daha açmadan solmasıdır gülün

.

gözlerimizin önünde

canhıraş yakarışlarına aldırmadan

kara vicdanlı bir avcı tarafından

ahu gözlü Özgecan...kalleşce katledildi bugün

içimizdeki canavarlarca

insanlığa tecavüz edilirken,

insanlık diri diri yakılırken

.

kimimiz....

suçu ya kurbana,

ya da cinsel açgözlü caninin uçkuruna atmış

kimimiz de...

şiddeti, tecavüzü, tacizi bırakmış

suça mazeret bulma alçaklığının çukuruna batmış

"adaletin" adı yok..."kadın" gibi

her yerde şiddetin dili, nefretin dili

öç...! hınç...! linç..

intikam...! intikam...!

.

yapanın yanına kâr kalmasın

cana, can...! kana kan...!

ya hadım...! ya da idam...!

neyimize bizim...;

-zihniyet değişikliği-

-kadın-erkek eşitliği-

.

neyimize bizim...;

-kadını özgürleştirmek, bataklığı kurutmak,

hastalıklı beyinleri tedavi edecek eğitim-öğretim yapmak

-cinsel ayrımcılığa,

kadın istismarına, erotizm sömürüsüne dur diyecek,

kadını şehvet objesi olmaktan çıkaracak toplumsal ahlâk

.

cinsel ayrımcılığa,

kadın istismarına, erotizme,

hiddete, şiddete, şehvete devam

göstermelik adalete,

dışlamaya, ötekileştirmeye,

erkek egemen maço kültürüne devam

.

yapanın yanına kâr kalmasın

cana can...! kana kan...!

ya hadım...! ya idam...!

intikam..! intikam...!

...

..

.

oysa...;

toplumsal kinimiz tazelensin, nefretimiz körüklensin, öfkemiz yatışsın

eteğimizdeki taşlar dökülsün diye mi öldü

daha niceleri gibi adını kadın cinayetleriyle duyduğumuz Özgecan

"-"Yaşama hakkı kutsaldır." D o k u n u l a m a z."

***

**

*

/...bir yanda...;

kendi yaşasa da vicdanı ölmüş bir cani...

jilet kesiği yüreğimden lıkır lıkır kan içer

diğer yanda...;

bir avuç umut dolu...kesik iki el yakama yapışmış

üstümden vızır vızır trenler geçer.../

.

//…kara kışlar çöker göğsüme

içimi bir volkan yakıcılığıyla vahşet doldurur

düşüncelerim paramparça,

ruhum bir labirent…bende ecel kaybolur

.

sinem acılar denizi,

yüreğim bir güvercin…uçamaz ama kanat vurur

“İnsan olmak” ne zormuş

başım döner fırıl fırıl…dönmez Dünyam durur…//

15 Şubat 20015

Yorumlar

Yorumlar yükleniyor...