Çal Sazım

Hani olur a

Dertli bir kavaldır uyandığı kuşlukları

Kuşlarıyla sabahın

Uğru sıra açılıp giden çiğ düşmüş şebnem çağından

Namı şöhretsiz bir tamburdur çok çok olsa

Yanında sürüklenen sesiyle yareni

Bazı aralarda karalar giyen

Aykaranlığı gece düşlerini olur a hani bazı,

Bitmez sanırdım karpınarlarından oluklanan suyunu

Toprağına buğday tenli hayatların yol büktüğü

Serçeler dal dal söğüt,

Kırlangıçlar bir kavak boyunda göğün dengi

Çavgın gölgeler koynunda yaşı başı hep çocuk

İkindileri aşkın değirmen dalya yeller vurunca

Tükenmez sanırdım kurbağaların soyu

Tosbağaların menzili

Kol, tapanlı, tozlu tezgin....

Yorulmaz sanırdım

Kolanlarını sıkıca sarmış hayat yükünü

Ve çiçek açan çağlayı tevekleri ham tadındayken

Yolunmaz, sönmez sanırdım ve çözülmez ..

Erikli bağları, çörekli tatları, gününü yola getiren dizgini..

Bulanmış göletlerinde kendinden geçmişcesine

Oynaşan kedersiz gizemler belit belit

Var git ..! olur a y"ada düştü ateş

Uyandı gene sargısı sökülen yara....sazım...

Gel sazım...Git sazım..

Çal ....! Olur a yazık yarasındandır

Sızısı tutanın gülü dikeni bir

Ağla ister,

İster gül sazım.. !

Seyfi Karaca.......Temmuz / 10