Buzbagindan Gramafon

Bakiyorum ay doguyor daglardan buyana dolu dolu dolunay

Tepelerde sessiz kar ugultulari buz aksinde tiriltitrek ve beyaz

Bakiyorum güz dallari gafil gezerken eteklerinden tutusmus takvimlerde gramafon kül

Bakiyorum dudaklarindan öpercesine sular hayal meyaledeiyor pinarlarda uzak

Bakiyorum alacakaranliklar sökülüyor bagrinda sarilan bozbulanikligin

Hayir üsümüyorum bile

Nasil hani evin penceresinde dilsiz bir cocuk gibi gece

Kar tepelerindeki ilk mum isiklarina gülümseyerek

Yanar sönerken kimsesizlikteki bilmece

Seyfi Karaca……….Ekim / 12