Büyü Şiir

Paris'te genç iken koyu Baudelaire'perest idim.

Balkon'la, Yolculuk'la, Güzellik'le mest idim.

Sinmişti şi'ri ruhuma ulvi keder gibi;

Absente damla damla sızan şeker gibi.

Hulyâsının yarattığı iklim o başka yer!

Gür defnelerle çevrili, afyonlu bahçeler...

Her zevki bir haram olan efsunlu cennetin

Koynunda vardı lezzeti bin türlü nimetin.

Bir gün veda edip o diyârın hayatına,

Döndüm bütün bütün vatanın kâinatına.

Lâkin o bahçelerde geçen devreden beri

Kalbimde solmamıştır o şi'rin çiçekleri.