Burda Tren, Karşıda Portakal Benekli Bahar

Bugünde saçları meçli

Yagmurun

Kötü yakalandık meramsız

Kimine

Ben sarayında çıragı idim ya hani mütevvekkilin

Dümdüz, söz birliğim onda ki;

Kalınlığı duvar olmuş kuru tahtalar arasında sevmeyi yurt bilen

harap Yüregim

Geldim?!

Ve öyle oturdum

Portakal beneklisi

Orta sıralardaki vagona

Karşımda allak pullak güzellikten haberci kadın gibi çicekler

Bakışı , gülüşü,

Güldürüşü, ben benden bir akıl

Yalancık odalarında gerçeğe soyunurken dünya

Sardırıp beni kıskıvrak sevgi hasretliğinin boynuna

Yani sana sen diye eğilse?kendi düşlerinde mütenevvi ,

Görse, görünse, gönülleşse oldugu gibi Hayat

Başlamadım bu halindeyse bir güne henüz

Sen olmadan ve sana sormadan ..Yarımım..

Sultanım?..

Seyfi Karaca