Şiir • Bilinmiyor

Bulutları Kıvırcık

Yazar / Şair

Nevzat ÇELİK
person

yıl dört mevsim on iki ay

yıl üçyüzaltmışbeş gün

olur olmaz yerinde

gecenin ve gündüzün

tenimde uyanıyor senin

çığlık çığlığa tenin

kütür kütür kırmızı

kanıyor elimde bir karpuz

ne bir uyku gecelerimde

ne düş ne bir huzur

elmaya sakalımı sürtüyorum

yanakların düşünce aklıma

eğilip alıyorum kirazı ıslak

dudaklarını alır gibi ağzıma

gözlerinden akıyor ardarda kaç kuğu

sonra bütün kuğu eğimleri boynunda

omuzlarında sırtının oluğunda

saçların bir gümüş uğultu

"yıl dört mevsim on iki ay"

uçup uçup ellerimi arasan

memelerin değirmi buğusu

belin

belinin çukuru

deli edecek beni

durduk yerde başlayan

kalçalarındaki müzik

ve çisil çisil uyanmış

bulutları kıvırcık..

felâket hüzün

her bahar bir kuş uçursa hüznün

sevgilim kuş bahçesine döner yüzün

büsbütün uçurmalı oysa geceme seni

bilerek isteyerek unutup herşeyi

açlığı şurada kavgayı orada

militanı sorguda işçiyi sokakta

parmaklarımızda gün boyu güneş

böğürtlen yer gibi temmuz tepelerinde

mosmor sevişmeliyiz seninle sabaha kadar

Yorumlar

Yorumlar yükleniyor...