Bulaşıkçı

Çocuktum

Bulaşıklarını yıkardım ayyaşların

Acıları uyuşturan bir meyhanede

Düşlerim kayıp giderdi

Sabun köpüğünde…

Bulaşıklar dağ gibi yığılırdı

Ben tatlı düşlere dalardım.

Mutlu çocuk düşleri

Ve korkusuz sokaklar…

Sonra büyürdüm

Kurtarıcısı olurdum

Tüm çocukların.

Nara atan

Bir sarhoşun sesi

Uyandırırdı beni düşlerimde.

Usta, uyuyor musun velet?

Diye fırça atardı

Ben utangaçça saklanırdım

Ardına düşlerimin.

Dilinden anlamadığım

Şarkılar dinlerdim sarhoşlardan.

Şakıro gelirdi aklıma.

Rızgano parçası dolanırdı dilime.

Usta, sus lan kıro derdi

Anlamazdım.

Güzel bir şey söyledi sanır

Sesimi daha da yükseltirdim.

Sonra tokat yüzümde şakladığında

Elimdeki tabak bir yana

Ben bir yana düşerdim…

Ve yıllar boncuk gibi

Ardı ardına dizildi.

Yüzümdeki tokatın ağrısı geçti

Ama yüreğimde bıraktığı acı

Dağ gibi büyüdü.

Dağ gibi…

Murat Özgöl