Bula Bula Aşk Beni

Düştüğü toprağa can bağlayan çınarların yüzyıllarını

Yorulmaksızın salındığı gölgelere bütün bir evreni sığdıran

Geceleri yalnız ay, öteleri sardıkça saran koskocaman bir ıssızlık

Ve belki de aydan zührelerden bile yoksun

Kıpırdayan her fısıltının zifirlerine üst üste efiil efil yaban yağdıran

Kırık kanatlı düş

Ne denli bir çölün hiç olmadığı mecnunluklar kadar

Ve büsbütün bir yangının

Hiç yüzünü görmediği koruna düşülmüş ateşlerinden kibritsiz

Vakti ertelenmez bu yolculuğun gailesini kendin mi bildin.?

Duraklarından yorgun bir rüzgar bile

Gurbetsindiği uzakların selamını alıp getirmeyen

Yoluna çıkmışsan böyle bir yalnizdan bir başka yalnıza beni

Yıldan yıla haram bir elveda bula yitire beni

Değil mi o ateşsiz ağrıların tüttüğün bütün dokunuşlarıdan

Kop koyu cilet yarasında bula bula beniiii

Bilenmiş usturalar sancısıyla çillenmiş güzü konan göçüren

Sop soğuk kanatlarına toplanırcasına öksüzlüğü

Ben de sızlayan dalların

Döküldüğün güz değil midir beni.?

Seni yokta varda hani

Hayaline uyku tutmazım

Kervanı yükü çiçekten..Hani o...eskisi yeni

Yinesine genesine

Beni diyen bahar( mısın) dın...??

Seyfi Karaca