Bu Son Gecem Bu Şehirde...

Hep sessizmiydi bu şehir

Her zaman karanlıkmıydı

Bu sokaklar böyle,

Senmiydin bu şehrin sesi

Senmiydin ışıl ışıl aydınlatan

Siyah yüzlü bu şehri..

Bak sensiz ölüyor işte

İstanbul'da benimle birlikte

Ölüm kol geziyor sinsice

Gölgelerin elleri uzanıyor

Hoyratça yüreğime..

Benim korkum ölmek değil

Sensiz kalmak aslında

Bu sessiz şehirdeki

Karanlık çıkmaz sokaklarda

Bu son günüm artık

Son gecem bu şehirde

Bir daha güneş doğmayacak

Hiç sabahı göremeyeceğim

Kayan yıldızlara bakıp

Telaşla dilek tutamayacağım

Bize dair..

Deniz kokan rüzgarlarını

Çekemeyeceğim içime

Yağmurları ıslatamayacak

Seni düşünerek yürüdüğüm

Bu caddelerde..

Ama aldırmıyorum artık,

İnan hiç özlemeyeceğim

Sensiz bu ölü kenti

Gözlerimde götüreceğim giderken

Bütün hüzünlerini

Bütün sevnçlerini

Ve bütün düşlerimi..

Hadi ama asma artık yüzünü

Alışmalısın buna

Mavi bir gül vardı dersin ardımdan

Bu şehirde mevsimsiz açan

Saklı bahçelerdeki

Baharları bile kıskandıran,

Aklı deli, yüreği deli

Sevdası deli..

Hadi bırak artık ellerimi

Salıver tutuklu yüreğimi

Gözlerinde sakladığın

O çocuk gülümsemesiyle

Yolcu et beni...