Bu Şehir

Bu seni bulup bulup yitirdiğim,

Emanetine sahip çıkmaz şehir midir?

Seni benden alan,

Gözlerime kan, koyan şehir midir?

Üçbeş ışık titrerken , ara sokaklarda

Kediler köpekleri kolluyor damlarda.

İki yorgun işçi

Dönmede, evlerine fabrikadan.

Anladım..Habersiz bu şehir,

Seni kalbimde sakladığımdan.

Sen, şifaydın gönlümdeki derde

Bin defamı görür insan, bin defamı

O gözleri, baktığı her yerde.

Yaktığın ateşi, söndürmüyor yüreğim

Bak deli rüzgar, saçlarıma misafir

Bense sana yürümekteyim.

Kalabalıklığında şehrin,

En yalnız halim dolaşıyor.

Hep yabancı, çehreler yüzler

Hasret değmiş, hazan olmuş bahçeler…

Bırak, hasret bulutları, beni istesin

Bırak gökte, ateşin askerleri beklesin

Bırak sisli dağlarda, kan rengi aksın sular

Kan rengi sulara insin turnalar

Dumanlı dağlarda bölünsün, tatlı uykular

Bozbulanık sesler gibi çalkalayan

Seni alan, can evimden vuran

Gerçeği, koca bir yalan

Hadi hoşçakalsın, bu şehir…

Tenhanın şafağında kapattı

Gözlerini umut.

Çöküverdi üstüme,

Hasret denen bulut.

Gözyaşımla söndürmeseydim

Ve koysaydım yüreğimi ortaya

Birde dökseydim, hasret acısını

Yanardı bu şehir, benim gibi.

Batık bir gemidir, şimdi sevdam

Korkulu düşler denizinde

Bu kadar mı, hisseder insan,

Sevdiğinin soluğunu, her nefesinde.

Dizlerim titriyor, başımda dönüyordu,

Ölü ışıklar kıpraşıyordu içimde.

Ve yapılması gerekeni yaptım

En güzel duygularımı linç edip,

Aşkı yüreğimde

Bu şehri, bu şehri,

Gözlerimde yaktım…