Bu Adam Benim Babam 1

Bu Adam Benim Babam 1

İki metre boy, muhteşem endam

Geniş omuzlu, kocaman adam

Okumamış sıkışınca cahil,

Mutluyum bu adam benim babam

Dağ gibi başımızda duruyor

Merakla ara-sıra soruyor

Kol gerip oğul deyip koruyor

Onurlu / bu adam/ benim babam

Heybetli, oturmuş sandalyeye

İçer demli çayını beş bardak

Uyku deyince fark etmez yatak

Gözü görmez, hiç basmaz bilyeye

Bazen kazak, bazen de kılıbık

İşi gücü; et, tavuk ve balık,

Tek duramaz, sevmez kalabalık

Atamdır bu adam benim babam

Dört yüz doksan beş lira maaşı

Hiç seçmez severse çorbayı aşı

Der ‘hangi gün gelecek aybaşı’

Dirliksiz /bu adam/ benim babam

Anamla atışmış kızıp gelmiş

Gençliğinde coşkulu bir selmiş

Elinde kazma, kayayı delmiş

Bazen tabanca, bazen de belmiş

Eşkıya zamanı olmuş efe

Bizim için giymiş sırta küfe,

Aklını kullanıp açmış büfe

Eski toprak adam, benim babam

Durup-durup eskiyi anlatır

Farketmez, dinleyeni çatlatır

Bazen avcı gibi bol patlatır

Babamdır hep aynı tadda dır

Tam Seksen yıl az değil, bir ömür

Nasırlaşmış eli, ayak kömür

Alttan alan /sömür ağam sömür/

Atamdır bu adam benim babam..

Sinop