Böyle Bir Çağdayız

Suçu gökte, her samimi çabanın

Kaz diyerek yonulduğu çağdayız

Bu çobansız yerin, başsız obanın

Meleklerin yanıldığı çağdayız

Zorbalığa yelteneli ayılar

Arkasında çoğaldılar dayılar

Azalmıyor, çoğalıyor sayılar

Mikropların anıldığı çağdayız

Müslüman’dır biri camiye gelmez

Biri hak bağırır, hak nedir bilmez

İkisi de hasta, hiç biri ölmez

Batılın Hak sanıldığı çağdayız

Kime güven duyar, kime süslenir

Çise vursa sırılsıklam ıslanır

Kader sayar, bir namerde yaslanır

Her insana kanıldığı çağdayız

Eşek inat eder girmez eşikten

Sıpa rahat durmaz düşer beşikten

Şüphemiz var güneşteki ışıktan

Doğru sözden dönüldüğü çağdayız

İki enik birbirine laf atar

İki dönük kiliseye saf atar

Babaları ikisine af atar

Kana ekmek banıldığı çağdayız

Akbaba her leşi sayar iken kâr

Turnalar vefasız, baykuş riyakâr

Koyunun kuzunun ayan, aşikâr

Eşek diye binildiği çağdayız

Eşeğin her saat arpa niyazı

Aptallık katıra silinmez yazı

Kapı arasında dana boynuzu

Tadılmazın sınıldığı çağdayız

Aç kurtlar çilekeş, köpekler ef ef

Kaplanlar sadece ediyor esef

Keçi oğlağına küsmüş maalesef

Hakikatin yenildiği çağdayız

Baykuşların şakıdığı zamanda

Eşeğin bez dokuduğu zamanda

Şeytanın cüz okuduğu zamanda

Cahillerden sinildiği çağdayız

Suç aradım mahlukatta boşuna

Kardeş var kan katar kardeş aşına

Doğu batı çırpınmayın boşuna

Gökten yere inildiği çağdayız

21 Nisan 2005

Zülfikar Yapar Kaleli