Boşuna Değil

Boşuna değil alev,alaz

Şu yürek yangınım,

Ciğerimi sızlatan acılarım,

Dur durak bilmeyen isyanım,

Haykırışlarım,gözyaşlarım…

Boşa değil bu keskin feryatlarım;

Beni içten içe kemirenler

Yavaş,yavaş öldürenler,

Kolumu,kanadımı kıranlar

Boşa değil sizlere olan başkaldırışım,

Şu zehir zemberek sözlerim.

Bu ne ilk ne de son haykırışım

Sizlerce itilip kakıldım,

Dövülüp dışlandım;

Kimliğim,tarihim,dilim yasaklı!

Suçum sorulursa eğer

Potansiyel suçluyum,

Çünkü ben bir Kürt çocuğuyum,

Kelepçeli ellerim,

Ayağımda prangalar var;

Kan emici yarasalarca

Bebekliğimi,çocukluğumu yaşamadan,

Ana kucağında koparıldım!

Ölüme terk edildim

Ve işkencelere!

Diyarbakır-Mersin mahpushaneleri şahidim.

Geceler uzadıkça uzar hep,

Tutsaklara,esirlere,

Kahredici zindanlarda

Sabah olmak bilmez

Kirpiklerimde boncuksu gözyaşları birikir,

Her gece dudaklarımda

Ölümü öptüğüm o anlar bitmez;

Altımda eski püskü,paslı kırık ranzam

Küf kokar hücremin her bir yanı,

Duvarlarda asılı duran

O kan damlalarına,et parçacıklarına

Yabancı değilim,

Her gün bize yapılan işkenceden

Bedenimizde kopanlardır onlar;

Talihimi,kaderimi,özümü…

Ülkeme benzeterek her bir anımı,

Zehir zemberek sözlerle

Size karşı olan dik duruşumla,

Topunuza lanet ederek,

Halkların,emekçilerin kardeşliğine

Selâmlar yollayarak bıkmadan!

Ey Amerikan yandaşları,

İsrail dostları…

Boşa değil size olan şu isyanım

Boşa değil çığlıklarım,

Ölüm makinelerinize taş atışım

Bu kirli savaşa dur deyişim,

Kahrolası düzeninize kahır edişim,

Namussuzluklarınıza başkaldırışım

Boşuna değil,

Derin yaralarıma rağmen

Sevdamı bileyleyerek,

Halkların özgürlüğüne,kardeşliğine

Marşlar,Şarkılar söyleyerek

Zulüm’e boyun eğmeden,

Geleceğe umutla bakarak!

Barışa,eşitliğe,yaşama koşmak

Boynumun borcu olsun benim.

Mehmet Çobanoğlu

30.06.2010

Yıldırım