Bomboş Bir Çayırda

Bomboş bir çayırda tek bir ağaç gibi

Sakınmasız bir gerçekliktir varlığın

Gidişin öyle bir boşluk yaratır ki

Gelişinle dolduramazsın

Gözlerinde menekşelenir acılar

Bakışların sıcak bir yaz göğüdür

Uzanırsın da ürkek bulutsu

Issız geceme çoğalamazsın

Kararır kelepçeli gündüzlerimiz

Hükümsüz hükümlülerizdir

Nice ‘’görüş’’ler geçer de ömrümüzden

Alışılmıştır ayrılığa anlayamazsın

Kararan bir sabaha güvercin olan saatler

Gök kuşaklarını müjdeler bize

Arsız çocuklar gibi uzanırsın da arzular içinde

Sırtından bağlanmıştır ellerin dokunamazsın

Çifte su verildiğinde sabra hüzne dönüşür sözcükler

Deyişler uzak anımsamalardır acının teke tek gecelerinde

Hüzün ve acı kızıla beyaz aşılanmış pembe bir güldür şimdi

Güllerin isyana dönen saatlerinde ayıramazsın