Şiir

Bohcadan Dirhem

Sevgili damarinda kopmus cözülmüs

Boncuklarin üzgün tanelerini tespih diye sacilip dökülen

Ondan baska….

Ne diyim sevmek tek basina yalniz bile…

Kimse var mi yok mu diye bakmadan gittigi yola

Vardigi ile

Güttügü kalbine

Kendini yildirma pahasindan yabana atmaksizin topraktaki kaincayi,

Daldaki erigi,

Bugdaydaki basagi…

Sevemedikten gayri askin kösesini bucagini demek ki insan

Yürekleracisi yüreksizligin sonrasina nefessiz kalip

... tükenmis ve bitmistir…!

Seyfi Karaca………..Haziran / 14

Paylaşmak ya da kopyalamak için bir dizeye dokunun

Kopyalandı