Boğucu Dumanlar

Yaşanılan çok kötü bir zamandır

Kış gitmiyor, dinmiyor fırtınalar

Bu ne haldir her yer zifir karanlık

Hiç bitmiyor şu boğucu dumanlar

Şu kardan, kıştan tüm yollar kapalı

Artık yürüyecek halım kalmadı

Dağlar yüce vadilerde çok derin

Köprüler, geçitler beni salmadı

Ben sersefil, perişan bir yolcuyum

Sılam çok uzak, yollar gidilmiyor

Hançerlenen yüreğim paramparça

Yaramdan hep kızıl kanlar damlıyor

Ellerim üşüdü yüreğim buz tuttu

Sağır tanrılar beni duymaz oldu

Bu ne iştir bu ne bitmeyen kıştır

Tüm acılar tüm dertler beni buldu

Nicedir hep şu gözyaşlarım akıyor

Ruhum sıkıldı, halım hiç kalmadı

Bastığım şu yerler yutuyor beni

Kimseler gelip bana el atmadı

Mehmet Çobanoğlu

10.11.2015

İstanbul