Bizim Kadınlar

Bir başak gibi rengârenk fasıl fasıl

Gözbebeklerine bakınca yüreklere hükmeden

Öfkesiz mahzun ve şefkat pınarı

Erzurum’da Nene Hatun

Yanık kışlada Kara Fatma

Yağmur gibi yağar

Mücahit yüreklere

Mecnuna Leyla, yuvaya eş

Duada anne katığımda aş

Elâ maviliklerde hüzün

İyi günde yâren

Kötü günde saran

Yol, yoldaş bitimsiz

Sevda

Gözyaşında demlenen ötenin ahengiyle

Bakışları kusursuz

Kutsalların fevkinde

Bizim kadınlar

Kadın

Kalbim karım, hep varım

Yârim gözyaşlarım

Çığlıklarım

Gözleri mühürlüm

Dinmeyen sızım, eskimez kavgam

Ambarda eleğim sırtımda yeleğim

Firdevs’te meleğim

Elim ayağım yüzüm bahar kışım yazım

Ümidim öfkem çoğum azım

Kızım annem kardeşim

Alın yazım dua pınarım

Yoldaşım, sevgilim, sırdaşım her şeyim

Bir de kadın var

Bakışında umutsuzluk

Tarlada işçi, evde aşçı sırtında sopa karnında sıpa

Küfeler dolusu dert yükü,

Ne yavuklu diyeni, ne ahbabı ne yeğeni

Varoşlarda nedametli, burjuvada pek heybetli

Caddelerde ağlamaklı, şafakta namlu gibi

Canım anam nidası

Ve peşinde haydutlar

Ah güzelim kadınlar bakışları zümrütten

Kimi iffetten şalvar kimi yemeni giyer

Şefkatiyle yıkayan duasıyla bezeyen

Gâh yaşmaklı anadır,

Gâh isimsiz kahraman

Bizim kadınlar

09.03.12 Bursa

Ömer Ekinci Micingirt