Bir’li Şiir

Vaktiyle çoktum azala azala bir kaldım

Trajik muamma: Bütün anlamları bilemem

Sonunda çözüldü çözülecek yaşlı tılsım

Kalan ömrüm görmeye yetecek mi bilemem

Bir; intiharı sevmez ama anlamlandırır

Ya intihar? Susku mu yoksa çığlık mıdır

(...)

Dedim ya çoktum ama bazılarını öldürdüm

Öldürüldüm sonra kandım ve kandırıldım

Çoktum düşürdüm kırdım düştüm kırıldım

Aklımdaydı adları unuttum ve unutuldum

Hafıza zayıf zaman uzun ah yazı ah yazı

Tut şiirimden biraz buralarda yalnızım

Bir'im ben iki üç olmam artık. Hiçbir

denizde liman değilim. Hiçbir limanda

gemi. Ne gemide yelkenim ne yelkende

rüzgar... Fırtınaya martı hiç değilim

O halde nedir bunca savruntunun sırrı

Gövdemde taşıdığım koca mercan yarası

Kalbimdeki sızıntı bilmem nereden gelir

Dedim ya çoktum biraz erozyona uğradım

Kapı dağdır yol duvar. Ne katar geçer

ne kervan var. Utanırım çoraklığımdan

Soğuk bir nefes gibi bedenimi yalayan

acıdır zaman. Aşktan derler ah aşktan

Yalandır! Gül desem yanar dudaklarım

Bir: Trajik vakadır. Öz üslüpta saklıdır

Boğulmayı boğulmak yapan çırpınmak mıdır?