Birine

Daha dün yaltaklanırken kapımda

Henüz o lokmalar dururken boğazında

Ne çabuk adam oldun

İnsanlığa ne çabuk doydun

Utan desem, utanmazsın

Şerefin kalmamış

Kendinden bulmazsın

Yer, içer, yaşar, şekline kanar

Kendini insan sanırsın

Nankörlüğün destanını yazdın

Kalleşliğin, bencilliğin kitabını

Yazık oldu emeklerime, sözlerime

Öğrenemedin gitti, insanlığın adabını...

Gürsel İleri