Birgün Uyanırım...

Söyleyebilseydim eğer söylenebilecekleri,

Yada yazabilseydim yazılabilecekleri

Yüzbinlerce sözcük binlerce gün sürerdi

Vuslat umut eden

Ölümün çengel attığı ömrümde..

Artık yarası saklı düşlerim

Mevsimi olmayan dehlizlerde

Kilitli kalmaya mahkum

Yalnzlık ölümsüz kalsada

Şu ölümlü bedenimde

Olmuyor işte olamıyor..

Sevmek; sevdiğin için herşeyi yapmaktır

Bu herşey şimdi vazgeçmekse eğer

Vazgeçiyorum senden senli düşlerimden..

Nereye eğilsem dipsiz kuyu

Nereye uzansam erişilmez doruklar,

Sen yıllar önce kurulmuş

Bir mutluluğun gölgesinde

Ben geç kalınmış zamanların ertesinde..

Gömüyorum mavili düşleri

Dipsiz kuyuların ulaşılmaz dorukların

Taze mezarlarına..

Birgün uzak sevgilinin

Yakın hasreti göğsünde

Uyanırım ölüm uykusundan

İçimde bin parça mutluluk

Ve bir parça hüzünle,

Gözlerimde gülümsemeyle

Buğuyu ele vermeden..

Sevince incitmeden sevmek

O yürekte kalabilmek gerek

Acıya teslim olacağını bile bile

Kadere razı olabilmek gerek

Bende razı oluyorum işte

Düşlerimi sonsuza ertelemeye..

Keşke bir yolu olabilseydi

Ellerim aramazdı ellerini

Buz yanığı ateşiyle..

Karanlığa teslim olmazdı

Bir bir sokaklar kentler..

Titrek sokak lambaları

İnce ince çiselemezdi

Yutulurcasına karanlığa..

Uykuya tutsak gözlerim

Güneş aramazdı aralandığında..

Boşver be uzak sevdam

Düşler zaten ulaşılmazdaysa

Güneş ha doğmuş ha doğmamış

Kimin umurunda..

İstersen kız, söylen, bağır çağır

Hatta lanetler yağdır ardımdan,

Ama sakın unutma

Unutmakla cezalandırma

Dayanamam katlanamam buna

Ara sırada olsa oralardan haber ver

İyiyim de mutluyum de

Havadan sudan şeylerden işte

Üç beş satır yaz karala

Bu yeterde artar bana,

Bu can bu bedende kaldıkça,

Ve bu kalp sen diye attıkça...