Bıraksan Ölürüm

İçime dert oldu gidişin

Bir yanım hep rüzgârda benim

Bir kafeste tutsak düştüm

Her gün yüreğim firarda benim

Düşer kalırım ansızın bıraktığın o yerde

Vurulurum en amansız yerimden

Kan damlar, acır yüreğim

Sana koşmak ister dizlerim, koşamaz

Yığılır kalırım

Gözlerim sana damlar

Tükenirim

Tükendikçe bir başka görürüm seni

Sular bulanık akar denizlere

Güneş erir bedenimde

Nefesim sende tutsak

Bıraksan ölürüm!

Bıraksan… Ölürüm!