Bir Şafak Bekledi Gözlerim

Bir şafak bekledi gözlerim,

Gözlerinin ufkunda.

Tutamadığım bir yıldız kaydı düşlerimden.

Alıp alıp götürdü,

Sana ait ne varsa içimden.

Bir tiryaki menekşe koptu, yüreğimden.

Alem boşaldı, sanki aniden.

Deli hasret, divane kurşun gibi vuruyor.

Hayalin erişilmez yokuşu,

Önümde duruyor.

Gözlerimde arsız bir yağmur var şimdi.

Dalga dalga yürüdü yerler,

Göklere yürüdü.

Sevda dağlarını duman mı bürüdü

Dağlarıda ben çiviledim

Ve bir karanlığın tam ortasında,

Bir şafak bekledi gözlerim,

Gözlerinin ufkunda.

Bir şafak bekledi gözlerim,

Gözlerinin ufkunda.

Dağladım, yaktım yüreğimi

Yaktım gemilerimi

Hasrete açılan limanda.

Denize bir gül bıraktım

Birde umutlarımı sana.

Şimdi sevdiğin o adam değilim

Şöyle bir bak bana.

Gözlerinin ufkunda bekledim,

Gelmedin gözlerimin şafağına.

Ve koy, sür, son mermiyide namluya.

Sık şakağıma.Hayatın tam ortasına.

Umudu bulanlar, mezarıma bir gül diksin.

Bas tetiğe, bu sevda burada bitsin.

Beklemesin beni, köşedeki balıkçı

Bakkal, manav yok bundan sonra

Yok işte bana,

Voleyi basıp yürümek sokaklarda.

Bir bavul var önümde,

Sevda adına kurutulmuş, birde gül içinde.

Bu enkaz öylece duracak,

Kıyamete dek

Aşkın ayrılık limanında.

Ve söylüyorum işte,

Bir şafak bekledi gözlerim,

Gözlerinin ufkunda…

Benim boynum büküldüğünde,

Çiçekler eğilip, dallar bükülecek

Ağaçlar,

Sonbaharıma hazırlayacak yapraklarını.

Ve bir bıçak gibi kesecek rüzgar,

Sana bağlı damarlarımı.

Kahpe bir akşamda alacaklar canımı.

Ölümün elleri titremeyecek o gece

Ben bu filmi, daha öncede görmüştüm

Sen gittiğin gün, ben zaten ölmüştüm.

Bir şafak bekledi gözlerim,

Gözlerinin ufkunda…