Bir Sabahtı Seni Aklıma Kazıdığım

Bir sabahdı

seni aklıma kazıdığım

bir hayaldi adın

devrik cümlelerde gecerdi hep

yada o cümleleri ben devirirdim

senin beni devirdiğin gibi

yinede vaz gecemem

ben seni sevmekten

gitmem bu diyardan

ben ebruli gecelerde leylak

ve gül bahcelerinden

dermiştim aşkı

saksıda beyaz karanfil

cüzdanımda yırtık bir resim

aklımda yarım bi şarkı

senden bana kalan

bir koku burnumda belkide

ne zaman hisetsem

o kokuyu aklıma gelirsin

silemem izlerini

yaktığın o yangını yüregimde

ben artık sesizlikte

boğulan bir karanlığım

sense sabahla gelen aydınlık

gün doğumunda

kuş çığlıkları uyandırır beni

artık senin söylediğin sarkılar yok

açıyorum her sabah radyomu

ama sevdiğim o türküyü

çalmıyor hiç bir radyo

hani vardıya

sen hep söylerdin

karadır kaşların ferman yazdırır

ben bekliyorum hergün

ama çalan yok

ben yorgun ben uykusuz

belkide şimdi bir şehirde yeni

sabahlara merhaba diyorsun

belkide vazgecemiyorsun kendinden

yook yook ben yaşlanıyorum

farkediyorum

dizlerim tutmuyor

hem saclarımda beyazladı

artık kapıcıda ugramıyor

akşamları

sen yoksunya

artık bu evde

çay demlemiyorum

en son sen demlemiştin

o bardağını bile

yıkamadım hala

dudagının izi duruyor

seni özledikce

onu kokluyorum

ama sen yoksun

belki birgün he nedersin

gelirmisin geri

beni gözü yaşlı bırakmıştın

sunu bil gecikmiş aşkın telafisi

zaman değil vuslatır

Ergin UZUN

29/eylül/2007 06:43

Ankara