Bir Kıyı Kahvesinde

Gün ağmıştı. Adaçaylarımızı söylemiş miydik?

Üç kişi bir köşede oturmuş ağ yamıyordu.

Kimimiz aznif oynuyor, cıgara üstüne cıgara

yakıyordu kimimiz. Sanki dünya durmuştu

öyle dalmış gitmiştik. Kendi kendimizdik.

Bir sürü kırlangıç dışarda camlara vuruyordu.

Birden bir ses, yüzüne karışmış bıyıkları,

-Deniz çekildi, dedi. Hepimize tutup

denizde gezdirdiği gözlerini. Büyük

bir boşluk bırakıp sonra da arkasında

Kalktı.

Biz işte o zaman gördük onu

ve çekilen denizi.

O zaman çıktık kendimizden.

Dışarda bir dilim ekmek gibiydi gök.

Delta ve Çocuk