Bir Dolunay Vakti

Her sabahın şafağından

Gözlerine sığınan

Aydınlığa

Sana

Hayran kalan yüreğime

İmrenen zaman hiç yok gibi geliyor bana

Alev, ateş misali

Sen içimi yaktın

Kavurdun

Bir dolunay vakti

Dudaklarıma sindin

Mecnun oldum indim çöllere

Şimdi seni çok susadım, fazlasıyla özledim

Ben, gece sarhoşluğuyla

Ferik kokulu tenini

Islak öpücüğünü düşledikçe

Her an al yanağından

Senden

Buseler alıyorum gibi

Ya yanıma gel sarıl bana

Ya da çek keskin hançerini

Her gece öldür beni öldür benden kurtulasın

Her damla su gibi

Berrak

Her yürek sevgisi gibi

Sıcak

Her bahar gibi yaşam dolusun

Soluğum

Nefesim

Masmavi gök kubbenin altında

Kaçma benden

Hava, suya muhtaç olduğum kadar sana muhtacım

Hoş bir seda oldun

Dinlediğim ezgilerde

Geçmişe götürürken

Beni

Her gün her gece

Senin için

Arayışım halen sürüyor

Artık duy beni

Vakit çoktan daraldı

Öyle bilinmeyen bir bilmece olma,

Bence hiç sıkılma gel sarıl bana tüm düşlerimde öp beni

Mehmet Çobanoğlu

21.03.2015

İstanbul