Bir Deli Yokuştur Çocuk

bazen bir gonca güldür yediveren

bazen de koskoca bir çığdır gelen

acele etmemli büyümek için

bir deli yokuştur çocuk...düşleri arşı delen

çocuk…!

yeryüzünde pamuk helvanın tadı azalınca

bulutlarda şekerci dükkânı açmak ister

.

uykusu kaçınca…

ya yıldızlara ya da ay dedenin yanına çıkmak ister

.

üşüyünce…

oyuncak arabasına atlayıp…

güneşin kulağını çekmek ister

.

gökkuşağını görünce…

Dünya’nın kara renginden kaçmak ister

.

dört duvar arasında canı sıkılınca…

serçe olup…masmavi gökyüzünde uçmak ister

-gözü hep yüksekte

çünkü çocuk büyümekte...büyüdükçe kirlenmekte

ah bu büyümek çocukluğu öldürmekte-

1983

*tahsin özmen bez bebekler de üşür çatım&baskı yay ank 2006