Bir Bahar Çizdim

Yaprağın sararmışlığına

Takılıp kalan gözbebeğim

Yırtılan gecenin şafağında

Ne umutlar

Ne hayaller besledim

Ölümün askerleri kol gezerken

Yaşadığım şu kutsal topraklarda

Özgürlüğe sevdam var

Zulmün kurşunlarıyla bütünleşen bedenimde

Nehir gibi çoğalıp masmavi denizlere akıyorum

Aylar oldu yıllar oldu

Bir ayazdır arsızca

Sol göğsüme vuruyor

Her nefes alış verişimde

Bir hançer gibi bir bıçak gibi

Kalbimi yırtıp atıyor sanki

Sessiz çığlıklarım dolanırken tüm boynuma

Yürek yaralarıma bir baharı çizdim al- kızıl kanımla

Kahpe kurşunlardır

Yılan zehrini içmişlerin elinden

Korkak bir karanlık içinde saplandı bedenlere

Kandil, Munzur, Ağrı kol kanat-açtı tüm yüreklere

Bir baharın gelişiyle

Mor dağlarda çiçekler açtı

Erguvani renklerle

Gökyüzü git gide yakınlaşıyor

Van Gölün berrak sularına

Zehir kusan çıyanlara rağmen

Çarkları yanlış döne düzene karşı durmuyor isyanlar

Ağlayabiliyorsam halkların gözüyle

Eğer yanabiliyorsam aşkın ateşiyle

Demirle duman arasında kalan bir kırmızı gülün dalında

Halen kayıp etmiyorsam umutlarımı, elbet göreceğim özgürlüğü

Yüreğimde ki vatanımı Van’ı, Muş’u, Silvan’ı özlediğim Kağızman’ı

Mehmet Çobanoğlu

24.03.2013

İstanbul