Bir Bahar Biliyorum

Bahar gelmiş

Gök tepsi

Yer tepsi

Soframız doldu taştı

Yıldız mı ararsın var

İncir dut

Umut

Onlar da var

Gök çiçek

Yer çiçek

Yıldız yıldız değil

Böcek böcek değil

Ya dere

Gelmiş bir güzel yerden

Akıyor bir güzel yere

Salıncakta bir çocuk

Bir çocuk uykuda oynuyor

"Boncuk boncuk"

Dere sanki arkasına baka baka akıyor

Bir yörük kızı derede çamaşır yıkıyor

Bahar şiiri yazdığımı anlamış gibi bir topal leylek

Önce gözümün içine sonra şiire girdi

Kınamıyorum

Ve bir topal kelime çiçeklerin arasında yer aldı

Baharın hatırına onu da kınamıyorum

Çıktım dağlara

Soğuk sular içtim

Duvar gibi kayalar

Omuzlarında öyle ağaçlar gördüm sandım .dağların efesi

Gidemedim diye gönül koymaz değil mi dağların tepesi

Köyümün deresinin başı kalabalık

Oltalar atılmış tutulan değil sadece balık

Gün boyu

Uçurtmalar göklere çağırdı gönlümü

Ne zaman ki,

Güneş sabah erken kalkacağım bahanesiyle yattı

Sabahlara kadar sürdü gökte yıldızların düğünü

Evler uyuyor

Sokaklar uyanık

Gecenin bir vakti başlardı kurbağa sesleri

Mümkün mü dinlememek tutup nefesleri

Küçücük bir köy neşeden kırılıyordu

Söğütlerin gölgesinde mi oturmadım

Yer çiçek çiçek işlenmiş

Meralarda sütlü sütlü inekler

Gidesi gelmiyor insanın şehre

Çocuklar neşeli,gençler neşeli

Kabul oluyor baharda yapılan dilekler

Döndün şehre

Girdim şehrin içine içine

Üzgündü ilk defa" şehir olduğuna "koca şehir