Bir Avuç Hazan

Günün öteki yüzüyüm

Gecenin en koyu mavisi,

Sıcak mevsimlerin tam tezatı

Karakışın kapkarası...

Açan baharlara dokunamam

Çok uzaktan geçip giderler

Kovalayamam yorgunum...

Arada sonbaharlara dokunurum ucundan

Yaşamla ölüm arasında can çekişen

Bir avuç solgun yaprak düşer payıma

Ve bir avuç hazan kokusu dolar genzime,

Sensizliği mahmuzlar o koku nefesimde

Dört nala sensizlik koşmaya başlar dört bir yan

Tozu dumana katarak mahşer yeri gibi,

Görünmezliğe bürünür yavaş yavaş herşey

Hatta düşlerim bile....

Neler anlatmaya çalışır bana aklım

Neleri fısıldar durmaksızın yüreğim

Hiç birini duyamam nal seslerinden,

Karışır anlamsızlaşır bütün sesler

Anlayabildiğim tek cümle kalır geride

Ama dilim varmaz bir türlü söylemeye...

Dilimin söylemeyediğini yazar yine ellerim

Bir SEN olsan....bir de İSTANBUL.....