Bir Adam Vardı

Bir adam vardı;

İri mi iri gözleri,

Geniş omuzları,

Esmer bir teni…

Bir adam vardı;

Elinde kara bir kalem ve eski de

Bir tütün tutardı cebinde...

Üstelik,

Önünden hiç eksik etmediği

Tavşankanı bir çayla,

Sığdırmıştı tüm kederleri,

Yeryüzündeki o noktamsı cismine…

Kamburlaşırdı sanki dünya,

Onun yüreğinin emsalsiz ağırlığı altında…

Sallanıp durdu zaten küstah

Sirkeleyebilmek için onu sırtından…

Bir adam vardı;

Bembeyazdı, gül kokardı hayalleri

Sığmadı ama bedenine,

Sığdıramadı!

Sonra gözyaşı olup aktı

Döndü nehirlere,

Katıldı denizlere…

Bir adam vardı;

Öyle bir adamdı ki,

İsmi masallarda saklı…

ZUHAL ERASLAN