Bilmiyorum

keşke demeyi sevmiyorum

biten cümlelerin sonuna yanlışlıkla konulan virgüller gibi şaşıyorum kendime,

ellerim nasır mı bağladı,yollar mı uzuyor yoksa

herşeye yabancıyım

hepsine uzak,

cümlelerimi bitiremiyorum

demişlerdi de

o zaman ki heyecanla

ya da

bilmiyorum nedendir?unuttum

herşeyin sonu geldiğinde virgülünü de noktasını da kendi buluyormuş

kocaman bir keşkeden ibaretim şimdi

keşke söyleyecek bir tek cümle bulabilseydim...

.......................................................................................................................................

kimin doğrusu bunlar

etrafımda dönüp duruyorlar,

insan herşeye alışıyormuş zor oldu ama yaşayarak öğrendim,

zarar verdi derseniz

sanırımdan öteye geçemiyorum

tanıdığım bütün şairler şimdi körüklüyor beni

eskiye dönmem için sanki zorluyorlar

yaşamın bile boyun bağı olduğu bu zamanda

bilmiyorum....

yapabilir miyim

hiçbirşey değilde bir anda siler miyim

gece olabilir miyim kendime

......................................................................................................

fonda gölgeler,

eller duvarda,

yaşı kurumayan hayatlar,

soru işaretleri

binlerce çizgi yanaklarda,

dudaklar ne söyler ki

artık....

........................................................................................................

giden unutur,

kalan hep yanarmış,

tamamlıyor artık mısraları

bir hafta kaç gündü,

gün neydi

zaman var mıydı geçecek olan

unutturacak olan

.................................................................................................