Bilir Bilmez

Yanmış yürek

Üşümüş kafa

Hayatın getirdikleriyle algınlara düşüp

Göçe zorlanmış ıssızlıkların devrik zamanında

Kovulmuş yalnızlıklar yamacından

Çırasız ve çığırsız..

Nere gider yol ..? Sorarsa azadlık

Aynasız yahut da ışıksız başka başkaların körüne şavkolup

Tüm uzakları ve yakınları kollarında bahçelenmişi görür görmezle

Bilirse insan ,

Hemen kapıdaki kolgezen aşkadır

....Kendi dışındaki heryeredir bilirse

Bilinmezse sürgüne...

Seyfi Karaca.......Aralık / 10